Gedichten over Rouw:


Je kunt je tranen laten......

Je kunt je tranen laten omdat ik er niet meer ben.
of glimlachen omdat ik heb geleefd.

Je kunt je ogen sluiten en bidden dat ik terug zal komen.
of je ogen openen en zien wat ik allemaal heb nagelaten.

Je hart kan leeg zijn omdat je me niet meer kunt zien.
of vol zijn van de liefde die we hebben gedeeld.

Je kunt je afkeren van morgen en leven in de wereld van gisteren.
of blij zijn om morgen vanwege gisteren.

Je kunt aan me denken en alleen omdat ik er niet meer ben.
of de herinnering aan mij koesteren en laten voortbestaan.

Je kunt huilen en je gedachten afsluiten:
Je leeg voelen en je afwenden.
of doen wat ik hoop dat je zult doen:

Open je ogen, hou van het leven en ga verder.

Schrijver onbekend



============================



drie bomen

Gisteren was ik in het bos.
Opzoek naar drie bomen, drie bomen die ik gekend had.
Drie bomen die alle drie een tak hadden verloren.
Drie bomen die daar alle drie op een andere manier mee omgegaan waren.
Gisteren.
Vandaag heb ik ze gevonden.
 
De eerste boom was gaan rouwen om zijn verlies en zei ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien: "Dat kan ik niet want ik mis een tak".

De tweede boom was geschrokken van de pijn en had maar snel besloten om het verlies te vergeten.
De derde boom was ook geschrokken van de pijn.
Hij had gerouwd om het verlies.
En het eerste voorjaar dat de zon hem uitnodigde te groeien had hij gezegd:
"Dit jaar niet".

Maar de zon kwam het jaar daarop terug.
Nu zei de boom: "Ja zon, verwarm mij opdat ik mijn wond kan verwarmen.
Ziet u mijn wond heeft warmte nodig, opdat hij weet dat hij erbij hoort".
En het derde jaar dat de zon terugkwam sprak de boom; "Ja zon, laat mij groeien want er is nog zoveel te groeien".
 
Na wat zoeken vond ik de drie bomen, of eigenlijk twee.
De eerste boom was klein gebleven.
De plaats van de wond was duidelijk te zien, het was het hoogste punt van de
boom.

De tweede boom was geen boom meer. Een voorjaarsstorm had hem doen omwaaien.
De plek van de wond moest ik zoeken.
Achter een heleboel bladeren vond ik hem.

De derde boom was het moeilijkst te vinden, want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk was geworden.
Maar gelukkig kon ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond.

Evert Landwaard.



==========================================



Niemand heeft mij
zo bloot gekend
als mijn moeder
zo bang
zo vrolijk
laf
zo stoer
Niemand heeft mij
zo ziek gekend
als mijn moeder
zo sterk
zo lief
wanhopig
zo gelukkig
Niemand heb ik zo gemist
Niemand mis ik
zo

Herman van Veen ( uit: Troost )


======================================